Foto: Pascal Vyncke, SeniorenNet.be

Mooie gedachten.

Mooie gedachten

Cirkelen door mijn hoofd.

Geheimen die ik

Zou willen vertellen

Ook al heb

Heb ik beloofd

Dat ik dit

Niet zou doen.

Ik krijg vlinders

in mijn buik

van deze ene gedachte.

Ik kan mijn

Mening niet openbaren,

Kan niet zeggen

Wat mijn hart roept.

Mijn lippen zijn gesloten,

Zoals in een doodse stilte.

Alles beeft in mij

Bij het lichtste geluid.

Ik beef,

Zoals een lam.

Maar de hele tijd,

Wil ik het

Van de daken schreeuwen.

Is dit het paradijs?

Of is dit de hel?

Ik weet het niet,

En ben ook niet zeker.

Is dit de grote liefde?

Is dit het

Enige dat telt?

Maar ik zal wachten

Totdat deze dag komt.

Dan zal ik klaar zijn,

En in de

Zevende hemel vertoeven.

Je kan ook zonder liefde leven, alleen niet zo goed.

Foto: Pascal Vyncke, SeniorenNet.be

Mijn droom van ouds.

Ik heb een vreemde droom die mij geen vrede laat

Over een vrouw die ik bemin, die mij bemint,

En die ik telkens nooit geheel dezelfde vind

En nooit geheel een ander, en die mij verstaat.

Want zij verstaat me, en mijn hart dat opengaat

Voor haar alleen, helaas, ontsluit zijn labyrint

Voor haar alleen, en met haar tranen overwint

Alleen zij fris de klamheid van mijn bleek gelaat.

 Is zij bruin, blond of ros? – Ik heb het nooit geweten.

Haar naam? Zijn zoete klank, die ik niet kan vergeten,

Is die van een beminde die thans niet meer leeft.

Haar blik is als de blikken die uit beelden staren,

En in haar stem die ver, en stil, en diep is, zweeft

De toon van wat eens stemmen van geliefden waren.

Geschreven door Paul Verlaine.