Boeken en gedichten

Foto uit het album van het Gardameer.

In heel mijn leven.

In heel mijn leven

heb ik nog

nooit van iemand gehouden,

zoals van jou.

In al die jaren wist ik

niet wat liefde was en betekende.

Maar hier en nu,

weet ik wat

verliefd zijn betekent.

Ik ken nu de

betekenis van verliefd zijn.

Het is niet alleen

woord zoals ik dacht.

Het is ondenkbaar,

soms mysterieus.

Foto uit het album van het Garda meer.

En altijd zal ik van je houden.

Voor altijd en altijd

ben jij in mijn hart,

en ik zal

altijd van je houden.

Hou daarom ook van mij.

Deze gevoelens zijn

alleen van ons.

De mooiste nacht

in mijn leven,

heb ik beleefd met jou.

Ik lig nog steeds

van jou te dromen,

ook al ben

je voorgoed bij mij.

Alles rondom mij

draait in slow motion.

Beloof me dat je

nooit weg zal gaan.

Ik hou van jou,

en jij van mij.

Samen zijn wij één.

Foto uit het album van het Gardameer.

Genietend van zeebanket.

Genietend van zeebanket,

er zijn heerlijke schotels

in de vorm van zeeschelpen.

Me dunkt dat hier misschien,

dat misschien, en dat misschien alleen, en enkel

jij wat dan ook mag zeggen,

mag doen,

maar dat het de zee misschien verder om het even is,

niet het schip, niet de zee,

die beukt tegen de flank, de flank van het schip,

die hamert tegen je hoofd,

tegen de flank,

ik weet niet

waarom,

die stopt niet, houdt niet op, laat niet af,

die is even genadeloos, de zee,

als jijzelf,

zodat die het eindeloze liefde noemt,

haar orgasme wil

en het krijgt.

Geschreven door Paavo Haaviko.

Foto uit het album van het Gardameer.

Cartagena.

Regen en onweer sloegen neer en overstroomden de straten –

We dansten in een bar met Indiaanse meisjes,

water halverwege onze knieën,

De jongste liet haar jurk zakken en danste

naakt tot haar middel,

De grote zwarte dekknecht deed het met zijn meisje op schoot

in een stoel, haar jurk over haar ogen,

Coca-Cola en rum, en overal regenwater op de vloer.

In de fonkelende nacht werd ik dronken en tolde door

de vertrekken,

En schreeuwde: ‘Cartagena! poel van onzalige liefde!’

En huilde om de Indiaanse hoeren jonger dan ik,

en ik was achttien,

En volgde spetterend de bemanning door de straten

op sandalen gekocht aan een kraam

En ging weer aan boord, de dag brak aan,

we waren ver buitengaats.

Geschreven door Gary Snyder.

Foto uit het album van het Gardameer

In vuur en vlam.

Ik stond

in vuur en vlam

toen ik je tegen kwam.

Iedere seconde maak

je me blij.

Dat gaat nooit voorbij.

Elk moment wil

ik dat je bij mij bent.

Ik had nooit

gedacht dat dit

mij zou overkomen.

De eerste nacht met jou,

vergeet ik nooit meer.

Ik voel nog steeds,

hoe je handen,

mijn lichaam aanraakten.

Ik droom zo vaak,

dat we samen zijn.

Laat mijn droom verder gaan,

en luister naar mijn hart.

Mijn hart dat zegt,

dat ik van je hou.

Foto uit het album van het Gardameer.

Wij.

Twee duivinnen zijn wij zuiver en doorzichtig

op de bodem van een zee van wijn.

Als een tweeling in hetzelfde ei verblijvend,

als twee druppels drijvend in dezelfde levenslijn.

Wij zijn verslaafde drinkers van elkaar.

Wanneer wij slapen aan ons lichaam zijn wij veilig

en dromen sierlijk, zij in mij en ik in haar

lang onvindbaar en voor eeuwig heilig.

Wij zijn onschendbaar kwetsbaar en bewaren

angstvallig trouw en breekbaar ons geheim.

Een kus duurt dagen nu en weldra jaren,

want ingewijden worden wij pas later,

wanneer wij in de liefde zuiver medeplichtig zijn.

Zo beroeren wij elkaar als wieren onder water.

Geschreven door Paul Snoek.

Foto uit het album van het Garda meer.

Bijbels.

Je haren stromen neer in dikke vlechten

zwart als goedgeurend teer

wanneer die dampend stroomt uit een gegolfd groot blik.

Ze zweven ook zoals drie vluchten

gitzwarte goedgebouwde raven.

Je borst, geliefde,

gelijkt op manden vol blond brood.

Je bent verwant

aan grote

warme koeien

die in naar melk geurende kudden

aan grazige oevers

zich naast elkander vlijen.

Laat ons gaan baden in de stroom, hart tegen hart,

ook wij zijn immers rein

en stromen in het reine water weg.

Ja, ik ben rein

omdat ik van je houd,

en ik zie God

zijn hart gewillig schenkend aan jouw hart,

dan zie ik ook

hoe hij in jou tot mij

zal komen, -

hoe die mijn enige liefde is

en eens mijn dood.

Geliefde, wij beminnen en begeren

zozeer, dat kleed en schaamte ons iets zeggen,

wat er ook met jou en mij geschiedt.

Misschien worden wij straks uiteengedreven,

ieder naar een andere uithoek van de wereld,

je krijgt een ander lief,

en saam beminnend roei je op tegen de stroom.

Als je maar God, geliefde,

mijn mooie grote God

in je bewaart.

Geschreven door Attila Jozsef.