23-10-10

Op de toren.

100_0362[1].jpg

Foto uit het album van het Gardameer.

Op de toren.

Ik sta op het hoge torenbalkon,

Kan spreeuwen rond mij scheren voelen,

En als een maenade laat ik de storm

In mijn fladderende haren woelen;

O wilde gezel, o dolle trawant,

En, pees tegen pees, een pas van de rand,

Op leven en dood je bekampen.

 

Daarginds op het strand zie ik, zo fris

Als honden, de golven dartelen,

Zij stoeien rond met geklets en gesis

En glanzende vlokken spartelen.

O, springen zij er meteen in,

Recht in de briesende meute,

En jagen door het koralen woud heen

Op walrussen, dat is pas leute!

 

Daarboven zie ik een wimpel waaien,

Als een franke standaard uitgedost,

Zie ik op en neer de kiel zich draaien

Van mijn winderige uitkijkpost;

O, zat ik maar in het strijdende schip,

Het roer zou ik gaarne hanteren,

En sissend over de brandende klip

Zoals de zeemeeuwen scheren.

 

Was ik een jager in het vrije veld,

Een stukje maar van een soldaat,

Of minstens toch een mannelijk held,

Dan bracht de hemel mij wel raad;

Nu moet ik zitten hier, fijn en klaar

Als een beleefd, gehoorzaam kind,

En mag slechts heimelijk mijn haar

Wat laten fladderen in de wind!

 

Geschreven door Annette van Droste-Hulshof.

 

10:28 Gepost door Martin in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Mooi gedicht, mooie foto, Martin!

Nog een fijne avond en, voor morgen, een aangename ZONdag toegewenst!

Groetjes

Rudi

Gepost door: Rudi Van Damme | 23-10-10

De commentaren zijn gesloten.