06-11-10

Wiegeliedje voor de geliefde.

100_0368.jpg

Foto uit het album van het Gardameer.

Wiegeliedje voor de geliefde.

Dat trage zich toevouwen je oogleden

te dragen het loom fluweel van onze nacht.

 

Onze dag is geweest als blanke vazen, die waren blij

de bloemen van ons liefdesspel te scharen rei aan rei.

 

Nu zal je slapen, mijn teergeliefde kind,

want morgen moet je ogen openen: ’n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.

 

Nu zal je slapen, mijn zachte kind, in de kuil van je haren;

straks is het dag, dan moeten wij weer tuilen lezen gaan.

 

Morgen zal er uit het Oosten, ’n koning komen, met nieuwe bruidskleren voor ons beiden;

hem zullen wij, arm in arm, als kinderen in het woud, verbeiden.

 

Knijp nu je ogen dicht, mijn luie luipaard

en strek je heupen naar je lust. Ach du…du.

 

Geschreven door Paul van Ostaijen.

 

10:29 Gepost door Martin in Algemeen, Liefde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

typisch van Ostayen.Ik zal die nog een paar keer moeten lezen.groetjes.

Gepost door: magda | 09-11-10

Prachtig gedicht dit, je kan er i.d.d. tig keer naar kijken en er toch weer wat nieuws in ontdekken. Kent iemand die glossy Inkt trouwens? Stond laatst ook iets over hem in...

Gepost door: Paulo | 19-11-10

De commentaren zijn gesloten.