13-11-10

De wolk en het meisje.

100_0369.jpg

Foto uit het album van het Gardameer.

De wolk en het meisje.

Verward in de jaloerse notenbalk

van de bestofte telegraafdraad hangt

een forse vlieger: heel wat stormen zullen

er nodig zijn om hem kapot te krijgen.

Het is een onbevangen liefdesbrief

onlangs door een of andere lentewolk

gezonden aan een meisje uit de voorstad,

dat deze onstuimige liefdesverklaring

van de slagroomgigant niet wist te plaatsen,

want wild in ’t water plenzend met haar handen

sloeg zij waanzinnig op hem in, nadat

zij in de spiegelende rootvaart plots

ontdekt had hoe hij vol verrukking ’t gouden

omhulsel van haar naakte lijf bespiedde.

Ze rende ’t warme gras op om zich snel

te drogen: de insecten werden parels

en ’t grote hemelbeest bezette ’t water.

Maar ’s avonds viel er sneeuw, en aan de ramen

stonden vrouwen de wereld te bekijken

met hun kwaadaardige poppenblik. Blootsvoets

verscheen op ’t binnenplein een jongetje

dat in zijn hand een groene appel hield

die als een uitgedoofde lamp verschimmeld

stonk naar gestorven vuur: blind dansten boven

de daken de aan elkaar gebonden houten

zwaluwen aan een draad van elastiek.

 

Geschreven door Cornado Govoni.

 

10:29 Gepost door Martin in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.