20-11-10

Geen woorden.

100_0372[1].jpg

Foto uit het album van het Gardameer.

Geen woorden.

Ik vind geen woorden

Om mijn gevoelens

Voor jou te uiten.

 

De woorden komen niet vanzelf.

Ik probeer een

Weg te vinden,

Om te zeggen

Dat ik van je hou.

 

Het is al

Laat in de avond,

En je wandelt naast mij.

 

Iedereen kijkt naar jou,

En ik denk:

Wat ben je mooi,

En zie je

Er schitterend uit.

 

Nu is het

Tijd om afscheid

te nemen en

naar huis te gaan.

 

Maar nog steeds

Heb ik de

Woorden niet gevonden

Om te zeggen

Dat ik van je hou.

 

 

10:34 Gepost door Martin in Algemeen, Liefde | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

13-11-10

De wolk en het meisje.

100_0369.jpg

Foto uit het album van het Gardameer.

De wolk en het meisje.

Verward in de jaloerse notenbalk

van de bestofte telegraafdraad hangt

een forse vlieger: heel wat stormen zullen

er nodig zijn om hem kapot te krijgen.

Het is een onbevangen liefdesbrief

onlangs door een of andere lentewolk

gezonden aan een meisje uit de voorstad,

dat deze onstuimige liefdesverklaring

van de slagroomgigant niet wist te plaatsen,

want wild in ’t water plenzend met haar handen

sloeg zij waanzinnig op hem in, nadat

zij in de spiegelende rootvaart plots

ontdekt had hoe hij vol verrukking ’t gouden

omhulsel van haar naakte lijf bespiedde.

Ze rende ’t warme gras op om zich snel

te drogen: de insecten werden parels

en ’t grote hemelbeest bezette ’t water.

Maar ’s avonds viel er sneeuw, en aan de ramen

stonden vrouwen de wereld te bekijken

met hun kwaadaardige poppenblik. Blootsvoets

verscheen op ’t binnenplein een jongetje

dat in zijn hand een groene appel hield

die als een uitgedoofde lamp verschimmeld

stonk naar gestorven vuur: blind dansten boven

de daken de aan elkaar gebonden houten

zwaluwen aan een draad van elastiek.

 

Geschreven door Cornado Govoni.

 

10:29 Gepost door Martin in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-11-10

Wiegeliedje voor de geliefde.

100_0368.jpg

Foto uit het album van het Gardameer.

Wiegeliedje voor de geliefde.

Dat trage zich toevouwen je oogleden

te dragen het loom fluweel van onze nacht.

 

Onze dag is geweest als blanke vazen, die waren blij

de bloemen van ons liefdesspel te scharen rei aan rei.

 

Nu zal je slapen, mijn teergeliefde kind,

want morgen moet je ogen openen: ’n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.

 

Nu zal je slapen, mijn zachte kind, in de kuil van je haren;

straks is het dag, dan moeten wij weer tuilen lezen gaan.

 

Morgen zal er uit het Oosten, ’n koning komen, met nieuwe bruidskleren voor ons beiden;

hem zullen wij, arm in arm, als kinderen in het woud, verbeiden.

 

Knijp nu je ogen dicht, mijn luie luipaard

en strek je heupen naar je lust. Ach du…du.

 

Geschreven door Paul van Ostaijen.

 

10:29 Gepost door Martin in Algemeen, Liefde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-11-10

Mijn leven is veranderd.

100_0367.jpg

Foto uit het album van het Gardameer.

Mijn leven is veranderd.

Ik kan niet

meer leven zonder jou.

Sinds dat jij

in mijn leven kwam,

is dit veranderd.

Elke keer dat

je me aankijkt,

weet dan dat

ik je lief heb.

Mijn hart zegt

dat ik van je hou.

Mocht je toch

opeens uit mijn leven verdwijnen,

weet dan dat

ik steeds op

jou zal wachten.

Want mijn leven

is niets zonder jou.

 

 

11:18 Gepost door Martin in Liefde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |