09-01-11

Ode.

100_0389.jpg

Foto uit het album van het Gardameer.

Ode.

Warm en licht schemert in Rome de winternacht.

Kom jongen, wij erdoor; kom, arm in arm,

druk vleiend je gebruinde wang

tegen mijn blonde kop.

 

Je bent een straatjongen, maar wat je zegt

is mij veel liever dan verwaand gezwets.

Het lispelen van je Romeinse lippen,

de zangerige toverspreuken.

 

Maar alsjeblieft, fluister geen woord van dank!

Hoe kon ik, zonder verkocht te zijn

je wimpers nat zien worden?

Dan: de pracht van je ogen.

 

Had Bacchus die gezien, hij had

jou gekozen in plaats van Ampelos,

jou steun voor ’t wankel evenwicht

van zijn heerlijke lijf.

 

Voor altijd heilig is de plaats waar ik

je ontmoette, gewijd de berg Ianiculus,

gewijd het kalme mooie klooster,

het altijd groene plein.

 

Vandaar wees je me punten in de grote stad,

je noemde kerk, paleizen en ruïnes

en ’t lichte barkje dat met volle zeilen

door de stroom werd meegevoerd.

 

Geschreven door August Graf von Platen.

 

10:30 Gepost door Martin in Actualiteit, Algemeen, Liefde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Ah ik zie dat je opnieuw bent gestart! Een succesvol 2011!

Gepost door: magda | 11-01-11

De commentaren zijn gesloten.