22-01-11

Slaaplied.

100_0390.jpg

Foto uit het album van het Gardameer.

Slaaplied.

Ik zal je niet wakker maken

tenzij ik een vogel zou zijn,

die weet dat jij gouden ogen hebt.

Hij zou zich vlijen op je bed;

met de juni-nacht heeft hij gewed

(die mooi is en eindeloos ijdel)

dat jij duizendmaal mooier bent.

 

Ik zal je niet wakker maken

tenzij ik de wind zou zijn,

die gezwind door een kier naar binnen blaast,

zo’n wind die wil weten

of er ergens iets mooiers bestaat

dan wolken, sterren, planeten.

 

Ik zal je niet wakker maken

tenzij ik een boom zou zijn,

die je droom met zijn zware geruis komt verstoren,

hij is de oudste boom van het woud,

geloof me, hij is wel duizend jaar oud,

zo’n boom die te weten wil komen

of er ergens iets mooiers bestaat

dan zijn ruisen, zijn bloei en zijn dromen.

 

Ik zal je niet wakker maken

tenzij ik de regen zou zijn,

die grijsgrauw van ver komt gesprongen

en roffelt met zijn vingers op je ruiten.

De regen is nog maar een jongen,

nog gisteren was hij een koningskind,

vandaag is hij betoverd; één glimlach van jou –

en de regen wordt weer een prins.

 

Ik zal je niet wakker maken

tenzij ik een engel zou zijn,

die van heinde en ver komt gevlogen

op een witte manestraal,

en over je bed gebogen

zal zingen: ‘Zuster, zuster mijn

wat kan er mooier, nog mooier zijn

dan wij – jij en ik.’

 

Stil, ik vergrendel de deur

met een gouden klink.

 

Geschreven door Itsik Manger.

 

 

11:01 Gepost door Martin in Actualiteit, Liefde, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.