04-12-10

Aan maagden, om de tijd goed te gebruiken.

100_0373.jpg

Foto uit het album van het Gardameer.

Aan maagden, om de tijd goed te gebruiken.

Ga vlug op rozenknoppenjacht,

De levensadem nadert;

Dezelfde bloem die heden lacht,

Is morgen al ontbladerd.

 

De zon, de hemellamp die blaakt,

Hoe hoger zij zal stijgen,

Hoe sneller zij haar wedren staakt

Hoe dieper zij zal neigen.

 

De eerste is de beste tijd,

Als jeugd en bloed verhitten;

Maar uitgewoed, zal narigheid

Hen op de hielen zitten.

 

Benut uw tijd dus onbedeesd

En laat de bruiloftsklok galmen;

Want is je jeugd voorgoed geweest,

Kun je voor eeuwig talmen.

 

Geschreven door Robert Herrick.

 

 

10:42 Gepost door Martin in Algemeen, Liefde, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-11-10

Geen woorden.

100_0372[1].jpg

Foto uit het album van het Gardameer.

Geen woorden.

Ik vind geen woorden

Om mijn gevoelens

Voor jou te uiten.

 

De woorden komen niet vanzelf.

Ik probeer een

Weg te vinden,

Om te zeggen

Dat ik van je hou.

 

Het is al

Laat in de avond,

En je wandelt naast mij.

 

Iedereen kijkt naar jou,

En ik denk:

Wat ben je mooi,

En zie je

Er schitterend uit.

 

Nu is het

Tijd om afscheid

te nemen en

naar huis te gaan.

 

Maar nog steeds

Heb ik de

Woorden niet gevonden

Om te zeggen

Dat ik van je hou.

 

 

10:34 Gepost door Martin in Algemeen, Liefde | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

06-11-10

Wiegeliedje voor de geliefde.

100_0368.jpg

Foto uit het album van het Gardameer.

Wiegeliedje voor de geliefde.

Dat trage zich toevouwen je oogleden

te dragen het loom fluweel van onze nacht.

 

Onze dag is geweest als blanke vazen, die waren blij

de bloemen van ons liefdesspel te scharen rei aan rei.

 

Nu zal je slapen, mijn teergeliefde kind,

want morgen moet je ogen openen: ’n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.

 

Nu zal je slapen, mijn zachte kind, in de kuil van je haren;

straks is het dag, dan moeten wij weer tuilen lezen gaan.

 

Morgen zal er uit het Oosten, ’n koning komen, met nieuwe bruidskleren voor ons beiden;

hem zullen wij, arm in arm, als kinderen in het woud, verbeiden.

 

Knijp nu je ogen dicht, mijn luie luipaard

en strek je heupen naar je lust. Ach du…du.

 

Geschreven door Paul van Ostaijen.

 

10:29 Gepost door Martin in Algemeen, Liefde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-10-10

Op de toren.

100_0362[1].jpg

Foto uit het album van het Gardameer.

Op de toren.

Ik sta op het hoge torenbalkon,

Kan spreeuwen rond mij scheren voelen,

En als een maenade laat ik de storm

In mijn fladderende haren woelen;

O wilde gezel, o dolle trawant,

En, pees tegen pees, een pas van de rand,

Op leven en dood je bekampen.

 

Daarginds op het strand zie ik, zo fris

Als honden, de golven dartelen,

Zij stoeien rond met geklets en gesis

En glanzende vlokken spartelen.

O, springen zij er meteen in,

Recht in de briesende meute,

En jagen door het koralen woud heen

Op walrussen, dat is pas leute!

 

Daarboven zie ik een wimpel waaien,

Als een franke standaard uitgedost,

Zie ik op en neer de kiel zich draaien

Van mijn winderige uitkijkpost;

O, zat ik maar in het strijdende schip,

Het roer zou ik gaarne hanteren,

En sissend over de brandende klip

Zoals de zeemeeuwen scheren.

 

Was ik een jager in het vrije veld,

Een stukje maar van een soldaat,

Of minstens toch een mannelijk held,

Dan bracht de hemel mij wel raad;

Nu moet ik zitten hier, fijn en klaar

Als een beleefd, gehoorzaam kind,

En mag slechts heimelijk mijn haar

Wat laten fladderen in de wind!

 

Geschreven door Annette van Droste-Hulshof.

 

10:28 Gepost door Martin in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |